Delicious Honey :: Chanyeol x Baekhyun
1/2
:: CUT ::
‘นะชานยอล ช่วยฉันเถอะนะ’
ผมวางหนังสือไว้บนหัวเตียงแล้วหันเข้าหาเพื่อนตัวเล็กทั้งตัว
ก่อนจะเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกเราชนกัน
แบคฮยอนนั่งเกร็งไปทั้งตัวสองแขนกอดหมอนแน่นกว่าเดิมเมื่อผมจูบลงที่ริมฝีปากเขาเบา
ๆ ก่อนจะเริ่มต้นย้ำสัมผัสขึ้นเรื่อย ๆ
‘เกร็งขนาดนี้ จะไหวแน่เหรอวะ?’
ผมผละออกมามองแบคฮยอนที่หลับตาปี๋ ‘รอให้พร้อมจริง ๆ แล้วค่อยไปหาพี่คริสเถอะ’
‘ไหว ทำต่อเถอะนะ’ เขาย้ำเสียงแผ่ว
หน้าตาดูน่าสงสารจนผมเริ่มใจอ่อน
‘ต่อให้บอกให้หยุดกลางคั่นฉันก็ไม่หยุดนะโว้ย
บอกไว้ก่อนเลย’ ผมทำเสียงขู่และแบคฮยอนก็หน้าเจื่อนลงกว่าเดิม
แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะหน้าตาง่อย ๆ
และน้ำเสียงอ้อนวอนของแบคฮยอนมันไม่สามารถทำให้คนมองทำใจแข็งแล้วปฏิเสธคำขอของเขาได้ลงจริง
ๆ
‘อือ’
ผมเริ่มต้นใหม่
ดึงหมอนที่เขากอดแน่นราวกับว่ามันจะช่วยให้เขาหายกลัวได้นั้นออกไปแล้วรั้งร่างเล็กของแบคฮยอนเข้ามากอด
ผมจูบเขาอีกครั้งทำทุกอย่างอย่างค่อยเป็นค่อยไป
แบคฮยอนเกร็งอยู่ในอ้อมกอดแต่เขาก็ไม่ผลักไสแถมยังพยายามโอนอ่อนตามการชักนำ
ฝ่ามือผมลูบตามตัวเนื้อตัวเขาเบา ๆ ขณะที่เบียดจูบให้ลึกซึ้งและดูดดื่มยิ่งขึ้นกว่าเดิม
ปลายลิ้นที่ไล่สัมผัสเริ่มทำให้เรารู้สึกวาบหวามกับความแนบชิดและนั่นก็ทำให้เพื่อนสนิทตัวน้อยของผมสั่นเทาไปทั้งตัวทันที
ผมละจูบอย่างอ้อยอิ่งไม่สนใจอาการสั่นกลัวของแบคฮยอน
ผมจูบซับตามไปหน้าสูดดมผิวเนียนของเขาด้วยปลายจมูกเพิ่งรู้ตอนนี้แหละว่าผิวของของแบคฮยอนมันมีกลิ่นที่หอมเอามาก
ๆ ซึ่งมันก็ช่วยกระตุ้นความรู้สึกของผมให้ลุกโชนขึ้นมาได้อย่างง่ายดายเลยทีเดียว
ผมซุกไซตามซอกคอปฏิเสธไม่ได้ว่ากลิ่นหอมเฉพาะของแบคฮยอนกำลังทำให้ผมรู้สึกดี
สองมือก็สอดเข้าไปใต้เสื้อลูบผิวนุ่มของเขาจากสีข้าง ไล่วนตรงหน้าท้องสูงขึ้นไปจนถึงหน้าอก
เพื่อนตัวเล็กเนื้อตัวสั่นระริกกลั้นเสียงครางจนกลายเป็นเสียงอึกอักเบา ๆ ในลำคอ
แน่นอนว่าผมยังคงมองข้ามและจับแบคฮยอนถอดเสื้อผ้าจนเหลือแต่เนื้อตัวเปล่า ๆ
นี่ก็ไม่เคยคิดเลยว่าการมองเนื้อตัวเปล่าเปลือยของแบคฮยอนในครั้งนี้จะทำให้ผมรู้สึกใจเต้นแรงและกระตุ้นอารมณ์อย่างว่าของตัวเองได้ทั้งที่เมือก่อนก็เคยแก้ผ้าอาบน้ำด้วยกันหลายครั้ง
‘ใจเย็นแบคฮยอน’
ผมปลอบเมื่อดันเขาลงไปนอนกับพื้นเตียง
ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมพี่คริสถึงทำต่อไม่ลงสีหน้าที่จะร้องไห้อยู่รอมร่อของเขามันน่าสงสารจริง
ๆ แต่ถึงอย่างนั้นสองมือของผมก็ยังนวดหน้าอกนุ่มนิ่มของเขาต่ออยู่ดี แบคฮยอนทำเพียงแค่พยายามกลั้นเสียงไม่ให้ตัวเองหลุดเสียงสะอื้นมือเล็กบีบไหล่ผมแน่น
ผมจึงก้มลงแตะปลายลิ้นที่ยอดอกและครอบครองติ่งไตเล็ก ๆ ของเขาเอาไว้ในโพรงปาก
เท่านั้นแหละแบคฮยอนก็สะดุ้งแรงทั้งยังออกแรงผลักผมอีกต่างหาก
แต่มันก็แค่แรงผลักที่แทบจะไม่รู้สึกและต่อให้เขาบอกให้หยุดมันก็ไม่ทันแล้วเพราะตอนนี้เครื่องผมก็ร้อนได้ที่แล้วด้วย
‘อ๊ะ!...ชานยอล
อื้อ!’
แบคฮยอนร้องเสียงเครือและสั่นเทิ้มไปทั้งตัว
ต้นขาอ่อนทั้งสองข้างที่ขนาบข้างใบหน้าผมสั่นไหวไปหมดเมื่อผมร้นตัวลงไปปลุกเร้าส่วนสำคัญของเขาด้วยปาก
ผมได้ยินเสียงสะอื้นเบา ๆ
คงไม่ต้องเงยหน้าขึ้นไปมองก็รู้ว่าอีกไม่นานแบคฮยอนต้องร้องไห้แน่ ๆ แต่ผมก็ยังไม่สนเพราะต่อให้ได้ยินเสียงร้องไห้ที่บอกว่าเขากำลังกลัวแค่ไหนแต่ร่างกายของเขากำลังตอบสนองผมเต็มที่
แค่ดูดเลียไม่กี่ครั้งน้ำคาวของเขาก็ทะลักเต็มโพรงปากของผมอย่างง่ายดาย
ผมกลับขึ้นไปหาเพื่อนรักที่สะอื้นสั่นอย่างกับลูกนกโดนฝน
ผมจูบเขาด้วยความต้องการที่สุ่มอยู่ในกาย
กลิ่นน้ำขุ่นคาวที่เขาปลดปล่อยตีคลุ้งในโพรงปากของเราและมันก็ยิ่งทำให้รสจูบน่าหลงใหลจนผมห้ามไม่ให้ตัวเองดูดดึงริมฝีปากของเขาอย่างจาบจ้วงไม่ได้
แบคฮยอนก็ยิ่งร้องไห้น้ำตานองหน้าหนักขึ้นกว่าเดิม
‘ฮึก ชาน...ชานยอล’
ใจผมกระตุกแรง ๆ
ตอนที่มองสีหน้าของเพื่อนสนิทตัวเองที่เผยอกลีบปากแดงเจ่อเรียกชื่อผมปนเสียงสะอื้น
ขอบตาเรียวรีของเขาชื้นไปด้วยหยาดน้ำสองแก้มก็ขึ้นสีจัด ผมควรจะรู้สึกสงสารที่เห็นแบคฮยอนในสภาพนี้ทั้งที่ก่อนหน้าผมก็รู้สึกอย่างนั้น
แต่เชื่อเถอะว่าไอ้คำว่าน่าสงสารน่ะมันปลิวหายไปจากความคิดของผมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
ตอนนี้ในใจผมรู้สึกได้อยู่อย่างเดียวคือพยอนแบคฮยอนโคตรน่าขย้ำ
มันน่าทำจนผมรู้สึกว่าเลือดในกายของตัวเองเดือดพล่านไปหมด
ผมมั่นใจว่าถ้าพี่คริสรั้นจะทำจนมาถึงขั้นนี้ได้ให้ตายยังไงพี่เขาคงไม่มีทางหยุดได้แน่
ๆ เพราะตอนนี้ผมก็ควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วเหมือนกัน
‘ไม่ต้องกลัว’ ผมบอกเขาที่ปล่อยให้น้ำตาไหลทั้งที่ยังหลับตาแน่น
นิ้วมือเลื่อนไปกดคลึงช่องทางคับแคบของเขาก่อนจะสอดนิ้วและเริ่มขยับช้า ๆ
แบคฮยอนกัดปากแน่นจนผมต้องก้มลงไปจูบเพื่อบรรเทาความรู้สึกของเขาแทน
เป็นครั้งแรกเลยที่ผมต้องเร้าคู่นอนหนักขนาดนี้กว่าจะใส่เข้าไปได้สามนิ้วมันนานมาก
คงเพราะแบคฮยอนเป็นเพื่อนผมถึงได้อดทนทั้งที่ไอ้นั่นของผมมันแข็งเครียดและปวดหนึบมาได้สักพักแล้ว
ทุกอย่างเริ่มจะดีขึ้นแบคฮยอนคลายอาการเกร็งและส่งเสียงครางแผ่วตามจังหวะนิ้ว
ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อว่าผมเริ่มเห็นความน่ารักของเขาก็ตอนนี้
ผมได้แต่อมยิ้มมองหน้าเขาที่ยังคงหลับตาแน่นอยู่อย่างเดิมก่อนจะถอดนิ้วเย็นชืดของตัวเองออกแล้วจดจ่อร่างกายร้อนผ่าวของตัวเองเข้าไปแทน
‘มองหน้าฉันแบคฮยอน’ ปลายหัวที่แดงก่ำร้อนผ่าวของผมถูขึ้นลงตามร่องแฉะขยับดุนดันเร้าอารมณ์ของเขาอย่างเชื่องช้า
ส่วนน่ารักของแบคฮยอนสั่นระริกและเยิ้มไปด้วยน้ำที่ซึมปริ่ม
เพื่อนตัวเล็กของผมว่าง่ายเปิดปรือดวงตาแดงฉ่ำชื้นมองหน้าผม
หัวคิ้วของเขาขมวดเข้าหากันมือข้างหนึ่งของผมสอดประสามกับนิ้วมือเล็ก ๆ ของเขา ผมโน้มลงไปจูบแลกปลายลิ้มกันเบา
ๆ แต่เรียกอารมณ์พิศวาสทั้งที่ดวงตาเรายังคงจ้องสบกันอยู่อย่างนั้น
‘ชะ...ชาน ชานยอล’
‘อือ...ไม่ต้องกลัวนะ
ฉันอยู่นี่...นายจะมีความสุขนะไอ้ตัวเล็ก’
‘อะ...อ๊า!!!’
* * * * * *
กลับไปอ่านต่อนะจ๊ะ

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น