หน้าเว็บ

1 พฤษภาคม 2558

Deep In Hug 08




Deep Around

Deep In Hug 08 : ChanYeol x KyungSoo






“สารเลว! พี่มันเลว! ปล่อยผมนะ!!”


ทั้งที่แทบหมดสภาพแต่ร่างบางก็ยังดิ้นสู้สุดกำลัง ไม่ต้องถามให้มากความว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น คนตัวเล็กด่าสาดด้วยถ่อยคำที่รุนแรงซึ่งมันก็ยิ่งทำให้อารมณ์ของชายหนุ่มพุ่งขึ้นสูงโต้ตอบเด็กปากดีด้วยกำลังที่มากกว่า ยื้อยุดฉุดกระชากจนเหลือเพียงแค่ร่างกายเปล่าเปลือยให้เขาได้เฉยชมอยู่ตรงหน้า

ชานยอลกดตรึงร่างเล็กไว้กับฟูกที่นอนจ้องมองผิวเนียนขาวผ่องอย่างลืมตัว จากตอนแรกแค่จะขู่ให้กลัวให้น้องยอมฟังเขานิ่ง ๆ แต่เพราะอารมณ์เดือดดาลผลักดันให้ทุกอย่างมาถึงจุดที่ทำให้ชานยอลไม่อยากถอย อารมณ์ค้างคาที่ยังไม่ได้ปลดปล่อยกับร่างกายขาวเนียนที่สั่นระริกอยู่ตรงหน้าเรียกร้องให้เขาได้สัมผัส ชายหนุ่มโน้มตัวกดจมูกลงกับแผงอกจูบซุกไซ้ผิวเนียนของเด็กหนุ่มที่หมดสภาพนอนตัวสั่นอยู่ใต้ร่างอย่างอดใจไม่ไหว


“ไม่เอา...ฮื่อ”


พอถูกสัมผัสร่างเล็กก็หลุดเสียงสะอื้นออกมาคยองซูตัวสั่นทุกครั้งที่ฝ่ามือใหญ่ลากผ่านตามผิวกายความอุ่นชื้นที่รุกรานอยู่ตรงหน้าอกเสียงดูดดึงอย่างตะกละตะกลามยิ่งทำให้เด็กหนุ่มร้องไห้สะอึกสะอื้น แต่ก็ฝืนความรู้สึกที่ถูกกระตุ้นให้ตื่นตัวไม่ได้จนหลุดเสียงครางออกมา


ชานยอลเฉยชิมเนื้อนวลอย่างไม่เกรงใจยิ่งได้สัมผัสยิ่งห้ามใจไม่ได้ ฝ่ามือร้อนฟ้อนเฟ้นผิวเนียนจนขึ้นรอยมือบีบเค้นด้วยความต้องการที่สุ่มลึกอยู่ในใจ ริมฝีปากและปลายลิ้นรุกเร้าลงมาจนถึงส่วนสำคัญฝ่ามือเล็กที่พยายามปัดป่ายผลักดันเปลี่ยนเป็นจิกเกร็งเมื่อเขาครอบครองส่วนสำคัญของคนตัวเล็กเอาไว้ในโพรงปาก


“ย...หยุดนะ...อื้อ...”


สองมือใหญ่ลูบต้นขาอ่อนสลับกับไล่เลียจนร่างบางตื่นตัวเต็มที่ ร่างทั้งร่างสั่นสะท้านเพราะถูกจู่โจมด้วยสัมผัสที่ไม่เคยได้รับมาก่อน คยองซูครางหวิวความเสียวซ่านเล่นงานจนเผลอตัวสับส่ายสะโพกรับสัมผัส ชายหนุ่มก็ยิ่งเร่งจังหวะดูดกลืนระรัวปลายลิ้นอย่างชำนาญเพื่อพาเด็กหนุ่มตัวน้อยให้ถึงฝั่งฝัน แรงต่อต้านอ่อนลงตามอารมณ์ที่ถูกปลุกเร้าและไม่นานปาร์คชานยอลก็ได้กลืนกินรสชาติของโดคยองซูเข้าไปกลืนจนเอ่อล้นไหลเปื้อนมาถึงปลายคาง


ริมฝีปากอิ่มที่แดงจัดเพราะเจ้าตัวขบกัดขยับพึมพำเอ่ยห้าม ดวงตากลมโตสดใสแดงช้ำจนชายหนุ่มใจหายแววตาคลอน้ำทอดมองด้วยความเสียใจและผิดหวัง แน่นอนว่าโดคยองซูคงเกลียดเขาอย่างไม่ต้องสงสัย วูบหนึ่งที่เห็นหยดน้ำตาชานยอลอยากถอยหนีบอกขอโทษที่ข่มเหงอีกฝ่าย แต่อีกเสียงในใจก็ร้องค้านว่าต่อให้หยุดตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์คยองซูไม่มีทางให้อภัยเขาแล้วเพราะอย่างนั้นสู้ทำให้น้องกลายเป็นของเขาไปเลยยังดีกว่า


ชานยอลขยับขึ้นไปหาร่างบางที่อ่อนระทวย แผ่นอกบางสะท้านตามแรงสะอื้นชายหนุ่มโน้มใบหน้าเพื่อมอบจูบแต่เด็กหนุ่มตัวน้อยก็เบี่ยงหน้าหนี

ร่างสูงนิ่งค้างมองคนตัวเล็กที่หลับตาร้องไห้ด้วยความรู้สึกที่แย่ไม่ต่างกัน ริมฝีปากจึงจุมพิตที่ขมับชื้นเหงื่อจูบซับแผ่วเบาที่ผิวแก้มแดงระเรื่อและฝืนแนบริมฝีปากกับคนตัวเล็กได้ในที่สุด


ชานยอลค่อย ๆ ตอดจูบกลีบปากนุ่มนิ่มอย่างค่อยเป็นค่อยไปเล็มเลียจนได้ลิ้มรสความหอมหวานในโพรงปากเล็ก คยองซูผวาสั่นมือเล็กกำแน่นตรงหน้าอกก่อนจะอ่อนแรงลงคาอ้อมอกปล่อยริมฝีปากให้เขาได้ครอบครองอย่างดูดดื่ม  แม้แต่จูบร่างบางก็ตอบสนองกับเขาไม่ได้ลิ้นเล็กหลีกหนีอย่างงกเงิ่นน่าเอ็นดู คยองซูบริสุทธิ์อย่างที่คิดเอาไว้ซึ่งสิ่งที่ได้รับรู้มันก็กระตุ้นสัญชาตญาณดิบของเขาให้กู่ร้องด้วยความกระหายมากกว่าเดิม

ชายหนุ่มรุกจูบรุนแรง กลีบปากอิ่มนุ่มนิ่มนั่นทำให้เขายิ่งกว่าลุ่มหลง กายใหญ่เบียดแนบเสียดสีกับเรือนกายบอบบาง ชานยอลแทบไม่อยากถอนริมฝีปากปลายลิ้นไล่เลียไปทั่วเสียงแฉะยามที่สัมผัสยิ่งทำให้ยิ่งกว่ารู้สึกดี ชายหนุ่มครอบครองริมฝีปากของคนตัวเล็กซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเด็กหนุ่มไม่ประสาแทบขาดใจ

นัยน์ตาคมโตทอดมองผลงานของตัวเองด้วยความเสน่หา ฝ่ามือร้อนเค้นคลึงหน้าอกจนบวมช้ำค่อย ๆ เลื่อนลงต่ำเพื่อปลุกเร้าร่างเล็กอีกครั้งกระตุ้นด้วยความวาบหวามแล้วสอดนิ้วเข้าเบิกทาง


“อึก...ผมเจ็บ...ไม่เอา”


ร่างเล็กสะดุ้งไหวบิดเร้าเมื่อส่วนห่วงห้ามโดนรุกรานความเจ็บเสียดที่ด้านล่างทำเอาแข้งขาสั่น แต่ร่างกายที่โดนสัมผัสอย่างร้อนแรงทำเอาเด็กหนุ่มตาพร่าหัวหมุน รู้สึกโกรธตัวเองที่ในความรู้สึกเจ็บเขากลับรู้สึกคล้อยตามการปลุกปั่นจากร่างสูงจนเสียวซ่านไปกับสัมผัสของคนตัวโต

ชานยอลเร้าหนักขยับข้อนิ้วพร้อมกับระรัวปลายลิ้นบนยอดอกตูมแดงฉ่ำจนคยองซูปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง ชายหนุ่มผละตัวถอยห่างเพื่อถอดกางเกงที่ยังติดกายออก นัยน์ตาคมโตมองร่างเล็กที่ขดตัวซุกสั่นเทาไปทั้งตัวไม่วางตามือใหญ่จับขืนกายเล็กอีกครั้ง แยกเรียวขาให้กางออกแล้วแทรกตัวเข้าไปเบียดชิด


“หยุดไม่ได้แล้วคนดี...”

“ไม่...ฮึก...ไม่”


ชานยอลเมินคำร้องขอ สอดเรียวนิ้วขยับอีกสองสามครั้งแล้วสาวรูดรั้งแก่นกายของตัวเองนิ้วหัวแม่มือถูกวนที่ปลายฉ่ำน้ำจดจ่อเรือนกายแข็งเครียดกับกลีบทางฉ่ำแฉะของคนตัวเล็กก่อนกดแทรกเข้าไปทีละน้อยอย่างใจเย็น

แม้ยังไม่สุดทางแต่ร่างกายร้อนผ่าวก็ทำเอาชายหนุ่มเจียนคลั่ง ชานยอลผ่อนลมหายใจช้า ๆ เลียริมฝีปากอย่างควบคุมตนเองเพราะคยองซูต่อต้านช่องทางคับแน่นยิ่งทำให้เขาไปต่อไม่ได้ทั้งที่ใจจริงอยากจะรั้นดันเข้าไปให้สุดทางแต่ถ้าทำแบบนั้นคนที่แย่ก็จะเป็นคยองซูแทน

ชายหนุ่มโน้มลงไปจูบเล้าโลมปลอบขวัญด้วยปลายลิ้นพร้อมทั้งมือที่กอบกุมส่วนอ่อนไหวขยับหยอกเย้าจนร่างเล็กที่เกร็งสะท้านอ่อนยวบลงอีกครั้งก่อนจะผวาเข้ามากอดเมื่อเขารุกล้ำเข้าไปจนสุดทาง


“อืม...คยองซูอา~”

“ฮึก...ผมเจ็บ อะ...ออกไป”


เสียงหวานสะอื้นพึมพำบอกว่าเจ็บจนชายหนุ่มนึกสงสาร แต่มาถึงขนาดนี้เขาคงถ่อยไม่ได้แล้วจริง ๆ ชานยอลเพียรจูบซับไปทั่วใบหน้าของคนตัวเล็ก ขยับเบียดคลึงสะโพกเข้าหา ถอนออกช้า ๆ แล้วดันกายกระทั้นเข้าใส่อย่างเนิบนาบแต่แนบแน่นทุกจังหวะร่างเล็กผวาทุกครั้งที่เขากระแทกกายเข้าใส่ จากเชื่องช้าก็กลายเป็นไต่ระดับเพิ่มจังหวะขึ้นทีละนิด ร่างสูงยันกายออกห่างสองมือยึดเอวเล็กเอาไว้แน่นเมื่อความรุ่มร้อนตอดรัดแก่นกายของเขาระรัวจนชานยอลต้องสนองด้วยจังหวะที่หนักหน่วงจนร่างเล็กไหวคลอน

สายตาที่เต็มไปด้วยห่วงอารมณ์ของความใคร่จ้องมองร่างกายของตัวเองที่ขยับเข้าออก คราบแฉะตรงปากทางมีของเหลวที่แดงเปื้อนซึมออกมา ใจหนึ่งเขานึกสงสารแต่อีกใจมันก็อดรู้สึกดีไม่ได้ที่ได้เป็นคนแรกของเด็กคนนี้


“พี่จะทำให้รู้สึกดีนะครับ...นะคยองซู”

“อะ!...อ๊า~”


ความวาบหวามทำเอาคนตัวเล็กครางไม่ขาดปาก คนตัวสูงเองก็ปล่อยเสียงครางทุ่มต่ำออกมาด้วยความสุขสม ยามที่ร่างสูงโน้มลงมากอดแขนเล็กก็เกาะเกี่ยวแนบแน่น แม้ว่าช่วงล่างที่ถูกรุกรานอย่างหนักหน่วงจะเจ็บเสียดมากแค่ไหนแต่ในความรู้สึกพวกนั้นมันก็มาพร้อมกับความเสียวซ่านที่คยองซูปฏิเสธไม่ได้ว่ามันทำให้รู้สึกดียิ่งริมฝีปากที่แนบลงมาทุกครั้งเหมือนกำลังปลอบหัวใจมันก็ยิ่งหวั่นไหว ความรู้สึกมากมายกำลังตีกันในหัวร่างกายสั่นไหวเหมือนกับหัวใจที่เต้นแรงในอก คยองซูกำลังหัวหมุนกับความรู้สึกที่เร่าร้อนจนร่างกายแทบมอดไหม้ แม้ยามที่พี่ชานยอลแนบริมฝีปากคยองซูก็ปฏิเสธมันไม่ได้


ชานยอลป้อนจูบทุกครั้งที่มีโอกาส ฟัดจูบคนตัวเล็กอย่างอดรนทนไม่ไหวฝ่ามือลูบไล้ผิวเนียนทุกสัดส่วนด้วยความลุ่มหลง เผลอไผลย้ำจังหวะหนักหน่วงทุกครั้งที่ได้ยินคยองซูครวญครางเสียงหวาน ชายหนุ่มโยกกายเข้าหาขยับเข้าออกในกายร้อนผ่าวซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้ว่าใบหน้าน่ารักจะเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาและเสียงครางหวานนั้นจะเคล้าด้วยเสียงสะอื้นแต่ร่างเล็กที่ถูกเขารังแกอย่างเอาแต่ใจนั้นก็ยั้วยวนเกินกว่าจะห้ามใจไหว


“อ๊ะ!...”

“ใกล้แล้วคนเก่ง...อีกนิดนะครับ” ชานยอลกระซิบเสียงพร่า รั้งคนเป็นน้องเข้ามากอดแนบแน่นแขนข้างหนึ่งช้อนเอาขาเล็กเข้ามาแนบอกแล้วกดสะโพกกระแทกย้ำเข้าใส่กายเล็กจนคยองซูร้องเสียงหลง เสียงหวานหวีดครางลั่นห้องพร้อมความรู้สึกเปียกชื้นตรงหน้าท้อง ชานยอลกระแทกหนักเมื่อถึงจังหวะสุดท้ายก่อนปลดปล่อยห่วงอารมณ์เข้าไปในร่างเล็กจนล้นปรี่









:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

กลับไปอ่านส่วนที่เหลือได้ที่






5 มกราคม 2558

'Testy Honey' : Delicious Honey (Chanyeol x Baekhyun) 1/2





Delicious Honey :: Chanyeol x Baekhyun

1/2





:: CUT ::




‘นะชานยอล ช่วยฉันเถอะนะ’



ผมวางหนังสือไว้บนหัวเตียงแล้วหันเข้าหาเพื่อนตัวเล็กทั้งตัว ก่อนจะเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกเราชนกัน แบคฮยอนนั่งเกร็งไปทั้งตัวสองแขนกอดหมอนแน่นกว่าเดิมเมื่อผมจูบลงที่ริมฝีปากเขาเบา ๆ ก่อนจะเริ่มต้นย้ำสัมผัสขึ้นเรื่อย ๆ



‘เกร็งขนาดนี้ จะไหวแน่เหรอวะ?’ ผมผละออกมามองแบคฮยอนที่หลับตาปี๋ ‘รอให้พร้อมจริง ๆ แล้วค่อยไปหาพี่คริสเถอะ’


‘ไหว ทำต่อเถอะนะ’ เขาย้ำเสียงแผ่ว หน้าตาดูน่าสงสารจนผมเริ่มใจอ่อน


‘ต่อให้บอกให้หยุดกลางคั่นฉันก็ไม่หยุดนะโว้ย บอกไว้ก่อนเลย’  ผมทำเสียงขู่และแบคฮยอนก็หน้าเจื่อนลงกว่าเดิม แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะหน้าตาง่อย ๆ และน้ำเสียงอ้อนวอนของแบคฮยอนมันไม่สามารถทำให้คนมองทำใจแข็งแล้วปฏิเสธคำขอของเขาได้ลงจริง ๆ


‘อือ’



ผมเริ่มต้นใหม่ ดึงหมอนที่เขากอดแน่นราวกับว่ามันจะช่วยให้เขาหายกลัวได้นั้นออกไปแล้วรั้งร่างเล็กของแบคฮยอนเข้ามากอด


ผมจูบเขาอีกครั้งทำทุกอย่างอย่างค่อยเป็นค่อยไป แบคฮยอนเกร็งอยู่ในอ้อมกอดแต่เขาก็ไม่ผลักไสแถมยังพยายามโอนอ่อนตามการชักนำ ฝ่ามือผมลูบตามตัวเนื้อตัวเขาเบา ๆ ขณะที่เบียดจูบให้ลึกซึ้งและดูดดื่มยิ่งขึ้นกว่าเดิม ปลายลิ้นที่ไล่สัมผัสเริ่มทำให้เรารู้สึกวาบหวามกับความแนบชิดและนั่นก็ทำให้เพื่อนสนิทตัวน้อยของผมสั่นเทาไปทั้งตัวทันที


ผมละจูบอย่างอ้อยอิ่งไม่สนใจอาการสั่นกลัวของแบคฮยอน ผมจูบซับตามไปหน้าสูดดมผิวเนียนของเขาด้วยปลายจมูกเพิ่งรู้ตอนนี้แหละว่าผิวของของแบคฮยอนมันมีกลิ่นที่หอมเอามาก ๆ ซึ่งมันก็ช่วยกระตุ้นความรู้สึกของผมให้ลุกโชนขึ้นมาได้อย่างง่ายดายเลยทีเดียว


ผมซุกไซตามซอกคอปฏิเสธไม่ได้ว่ากลิ่นหอมเฉพาะของแบคฮยอนกำลังทำให้ผมรู้สึกดี สองมือก็สอดเข้าไปใต้เสื้อลูบผิวนุ่มของเขาจากสีข้าง ไล่วนตรงหน้าท้องสูงขึ้นไปจนถึงหน้าอก เพื่อนตัวเล็กเนื้อตัวสั่นระริกกลั้นเสียงครางจนกลายเป็นเสียงอึกอักเบา ๆ ในลำคอ แน่นอนว่าผมยังคงมองข้ามและจับแบคฮยอนถอดเสื้อผ้าจนเหลือแต่เนื้อตัวเปล่า ๆ นี่ก็ไม่เคยคิดเลยว่าการมองเนื้อตัวเปล่าเปลือยของแบคฮยอนในครั้งนี้จะทำให้ผมรู้สึกใจเต้นแรงและกระตุ้นอารมณ์อย่างว่าของตัวเองได้ทั้งที่เมือก่อนก็เคยแก้ผ้าอาบน้ำด้วยกันหลายครั้ง



‘ใจเย็นแบคฮยอน’ ผมปลอบเมื่อดันเขาลงไปนอนกับพื้นเตียง ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมพี่คริสถึงทำต่อไม่ลงสีหน้าที่จะร้องไห้อยู่รอมร่อของเขามันน่าสงสารจริง ๆ แต่ถึงอย่างนั้นสองมือของผมก็ยังนวดหน้าอกนุ่มนิ่มของเขาต่ออยู่ดี แบคฮยอนทำเพียงแค่พยายามกลั้นเสียงไม่ให้ตัวเองหลุดเสียงสะอื้นมือเล็กบีบไหล่ผมแน่น ผมจึงก้มลงแตะปลายลิ้นที่ยอดอกและครอบครองติ่งไตเล็ก ๆ ของเขาเอาไว้ในโพรงปาก เท่านั้นแหละแบคฮยอนก็สะดุ้งแรงทั้งยังออกแรงผลักผมอีกต่างหาก


แต่มันก็แค่แรงผลักที่แทบจะไม่รู้สึกและต่อให้เขาบอกให้หยุดมันก็ไม่ทันแล้วเพราะตอนนี้เครื่องผมก็ร้อนได้ที่แล้วด้วย



‘อ๊ะ!...ชานยอล อื้อ!’



แบคฮยอนร้องเสียงเครือและสั่นเทิ้มไปทั้งตัว ต้นขาอ่อนทั้งสองข้างที่ขนาบข้างใบหน้าผมสั่นไหวไปหมดเมื่อผมร้นตัวลงไปปลุกเร้าส่วนสำคัญของเขาด้วยปาก


ผมได้ยินเสียงสะอื้นเบา ๆ คงไม่ต้องเงยหน้าขึ้นไปมองก็รู้ว่าอีกไม่นานแบคฮยอนต้องร้องไห้แน่ ๆ แต่ผมก็ยังไม่สนเพราะต่อให้ได้ยินเสียงร้องไห้ที่บอกว่าเขากำลังกลัวแค่ไหนแต่ร่างกายของเขากำลังตอบสนองผมเต็มที่ แค่ดูดเลียไม่กี่ครั้งน้ำคาวของเขาก็ทะลักเต็มโพรงปากของผมอย่างง่ายดาย


ผมกลับขึ้นไปหาเพื่อนรักที่สะอื้นสั่นอย่างกับลูกนกโดนฝน ผมจูบเขาด้วยความต้องการที่สุ่มอยู่ในกาย กลิ่นน้ำขุ่นคาวที่เขาปลดปล่อยตีคลุ้งในโพรงปากของเราและมันก็ยิ่งทำให้รสจูบน่าหลงใหลจนผมห้ามไม่ให้ตัวเองดูดดึงริมฝีปากของเขาอย่างจาบจ้วงไม่ได้ แบคฮยอนก็ยิ่งร้องไห้น้ำตานองหน้าหนักขึ้นกว่าเดิม



‘ฮึก ชาน...ชานยอล’



ใจผมกระตุกแรง ๆ ตอนที่มองสีหน้าของเพื่อนสนิทตัวเองที่เผยอกลีบปากแดงเจ่อเรียกชื่อผมปนเสียงสะอื้น ขอบตาเรียวรีของเขาชื้นไปด้วยหยาดน้ำสองแก้มก็ขึ้นสีจัด ผมควรจะรู้สึกสงสารที่เห็นแบคฮยอนในสภาพนี้ทั้งที่ก่อนหน้าผมก็รู้สึกอย่างนั้น แต่เชื่อเถอะว่าไอ้คำว่าน่าสงสารน่ะมันปลิวหายไปจากความคิดของผมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้


ตอนนี้ในใจผมรู้สึกได้อยู่อย่างเดียวคือพยอนแบคฮยอนโคตรน่าขย้ำ มันน่าทำจนผมรู้สึกว่าเลือดในกายของตัวเองเดือดพล่านไปหมด


ผมมั่นใจว่าถ้าพี่คริสรั้นจะทำจนมาถึงขั้นนี้ได้ให้ตายยังไงพี่เขาคงไม่มีทางหยุดได้แน่ ๆ เพราะตอนนี้ผมก็ควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วเหมือนกัน




‘ไม่ต้องกลัว’ ผมบอกเขาที่ปล่อยให้น้ำตาไหลทั้งที่ยังหลับตาแน่น นิ้วมือเลื่อนไปกดคลึงช่องทางคับแคบของเขาก่อนจะสอดนิ้วและเริ่มขยับช้า ๆ แบคฮยอนกัดปากแน่นจนผมต้องก้มลงไปจูบเพื่อบรรเทาความรู้สึกของเขาแทน



เป็นครั้งแรกเลยที่ผมต้องเร้าคู่นอนหนักขนาดนี้กว่าจะใส่เข้าไปได้สามนิ้วมันนานมาก คงเพราะแบคฮยอนเป็นเพื่อนผมถึงได้อดทนทั้งที่ไอ้นั่นของผมมันแข็งเครียดและปวดหนึบมาได้สักพักแล้ว


ทุกอย่างเริ่มจะดีขึ้นแบคฮยอนคลายอาการเกร็งและส่งเสียงครางแผ่วตามจังหวะนิ้ว ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อว่าผมเริ่มเห็นความน่ารักของเขาก็ตอนนี้ ผมได้แต่อมยิ้มมองหน้าเขาที่ยังคงหลับตาแน่นอยู่อย่างเดิมก่อนจะถอดนิ้วเย็นชืดของตัวเองออกแล้วจดจ่อร่างกายร้อนผ่าวของตัวเองเข้าไปแทน




‘มองหน้าฉันแบคฮยอน’ ปลายหัวที่แดงก่ำร้อนผ่าวของผมถูขึ้นลงตามร่องแฉะขยับดุนดันเร้าอารมณ์ของเขาอย่างเชื่องช้า ส่วนน่ารักของแบคฮยอนสั่นระริกและเยิ้มไปด้วยน้ำที่ซึมปริ่ม เพื่อนตัวเล็กของผมว่าง่ายเปิดปรือดวงตาแดงฉ่ำชื้นมองหน้าผม หัวคิ้วของเขาขมวดเข้าหากันมือข้างหนึ่งของผมสอดประสามกับนิ้วมือเล็ก ๆ ของเขา ผมโน้มลงไปจูบแลกปลายลิ้มกันเบา ๆ แต่เรียกอารมณ์พิศวาสทั้งที่ดวงตาเรายังคงจ้องสบกันอยู่อย่างนั้น


‘ชะ...ชาน ชานยอล’


‘อือ...ไม่ต้องกลัวนะ ฉันอยู่นี่...นายจะมีความสุขนะไอ้ตัวเล็ก’


‘อะ...อ๊า!!!’












* * * * * *


กลับไปอ่านต่อนะจ๊ะ