:: CUT 1 ::
“ไม่ใส่ได้มั้ยครับคนดี?”
ลู่หานบอกพลางดูดเล็มกลีบปากล่างของแบคฮยอนจนเริ่มบวมเจ่อ
“...เดี๋ยวพี่ล่างให้เองนะ”
ไม่ใส่ที่ว่านี่ก็คือถุงยางอนามัยเวลาที่เราร่วมรักกันลู่หานจะใส่ถุงยางก็ต่อเมื่อไม่อยากให้แบคฮยอนต้องลำบากเวลาทำความสะอาด
แต่ครั้งนี้เขาไม่อยากใส่ซึ่งความจริงแล้วไม่ว่าครั้งไหนก็ไม่อยากทั้งนั้นเพราะเขาชอบสัมผัสแบคฮยอนแบบเนื้อแนบเนื้อมากกว่า
ความรู้สึกยามที่เอ็นเนื้อทั้งลำของตัวเองถูกโอบล้อมด้วยโพรงนุ่มร้อนมันให้ความรู้สึกดีมากกว่าผ่านไอ้เปลือกพลาสติกจนเกินกว่าจะพูดออกมาได้(ต่อให้มันบางมากแค่ไหนก็ตาม)
แถมยังทำให้ได้กลิ่นเซ็กส์ชัดเจนกว่ายามใส่ถุงยางอีกด้วย
...เพราะงั้นตามความรู้สึกแล้วลู่หานชอบสอดสดมากกว่า
และแน่นอนว่าแบคฮยอนของเขาก็ชอบเหมือนกัน
“อือ กะ...ก็ได้ครับ”
แบคฮยอนตอบเสียงแผ่ว สะโพกหยัดขึ้นเมื่อมือร้อนของคนรักปลดซิบกางเกงพร้อมกับล่วงมือเข้าไปในชั้นใน
ร่างกายยิ่งเกร็งขึ้นเมื่อส่วนอ่อนไหวของตัวเองถูกบีบคลึงจนมันเริ่มแข็งขึ้นตามแรงอารมณ์
ลู่หานยกยิ้มกับคำตอบของคนรัก
จูบฟัดแก้มอิ่มที่กำลังซับสีเลือดไปด้วยความหมั่นเขี้ยว
“อะ...อ๋า พี่ลู่...หาน”
แบคฮยอนครางกับความร้อนของฝ่ามือหยาบที่กอบกำรอบส่วนอ่อนไหวของตัวเอง
ความเสียวซ่านค่อย ๆ เพิ่มขึ้นทีละน้อยจนขนลุกชันไปหมด
“ยกสะโพกขึ้นหน่อยครับ”
ลู่หานบอกน้อง และเมื่อสะโพกถูกเจ้าของยกขึ้นสูงมากกว่าเดิมกางเกงยีนตัวโปรดของคนตัวเล็กก็ถูกถอดออกไปพร้อมกับชั้นในสีขาว
มือใหญ่จึงสาวรูดส่วนน่ารักตามความยาวของคนรักได้ถนัดมือมากขึ้น
แบคฮยอนเริ่มทรงตัวไม่อยู่
ลู่หานจึงดันร่างผอมบางให้ลงไปนอนหงายกับโซฟาตัวใหญ่
สองขาเรียวเล็กตั้งชันและอ้าออกเมื่อเขาก้มลงจูบตามซอกขาขาว
ส่วนน่ารักของคนรักโป่งพองอยู่ในมืออีกข้าง
ส่วนมืออีกข้างของเขาก็เลื่อนสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดสีอ่อนสัมผัสกับแผ่นอกแบนราบที่มีเนินเนื้อนุ่มมือใช้ปลายนิ้วบีบขยี้ปลายยอดจนร่างเล็กสะท้านเกร็ง
ลู่หานยิ้มแล้วกลับมาสนใจกับส่วนน่ารักของคนรักอีกครั้ง
ริมฝีปากไล้จูบตามส่วนความยาวก่อนจะแลบปลายลิ้นเลียที่ปลายมนอย่างเชื่องช้า
ริมฝีปากไล่เม้มตามผิวเนื้อที่โป่งพอง ลู่หานยิ้มพอใจเมื่อร่างเล็กยิ่งสั่นสะท้านไปกับสัมผัสจากริมฝีปากของตัวเอง
ก่อนจะอ้าปากอมส่วนอ่อนไหวของคนรักเอาไว้ทั้งหมด
“อ๊า! ...พี่ฮะ อื้อ...”
มือเล็กเอื้อมไปสัมผัสใบหน้าหล่อของคนรักแล้วรีบมาคว้าจับมือหนาที่กำลังขยี้ที่หน้าอก
แบคฮยอนทนแทบไม่ไหวกับปลายลิ้นนวดคลึงที่กลางลำตัวและปลายนิ้วตรงยอดอกของตัวเอง ใช้แขนเล็กเท้าศอกลงกับเบาะโซฟาแล้วผงกศีรษะขึ้นเพื่อมองดูสิ่งที่คนรักทำให้ตัวเอง
มันรู้สึกอายที่ได้เห็นพี่ลู่หานมาทำให้ตัวเองแบบนี้
ริมฝีปากสวยของพี่ลู่หานมีส่วนขยายพองของเขาอยู่ภายใน คราบน้ำลายเคลือบใสตลอดทั้งความยาวยิ่งพี่ลู่หานขยับปากขึ้นลงรัวเร็วเสียงดูดเลียมันก็ยิ่งดังชัดเจน
แต่สีหน้าของพี่ลู่หานยามที่กำลังดูดเลียตรงนั้นของเขา...มันน่ามองจนต้องละความเขินอายเอาไว้เลยล่ะ
แบคฮยอนหน้าเห่อแดงและยิ่งอายมากเมื่อนัยน์ตาคมหวานเชื่อมช้อนขึ้นมามอง
ริมฝีปากได้รูปละส่วนอ่อนไหวของเขาออกมายิ่งทำให้เห็นคราบใสเปื้อนเต็มทั้งขอบปากและส่วนนั้นของตัวเองชัดขึ้นไปอีก
“รู้สึกดีมั้ย?”
พี่ลู่หานกระซิบถามพลางแลบลิ้นเลียไปด้วย
นัยน์ตาคมนั้นเชื่อมด้วยความต้องการและเมื่อเขาพยักหน้าเห่อร้อนของตัวเองตอบรับคำถาม
พี่ลู่หานก็ยิ้มหวานแล้วครอบครองส่วนอ่อนไหวของเขาด้วยความร้อนแรงที่มากกว่าเดิม
“อ๊า!! พี่ฮะ...พี่ลู่ห...าน”
ลู่หานห่อปากแน่นดูดส่วนน่ารักของแบคฮยอนเอาไว้แล้วเร่งจังหวะ
ยิ่งเสียงครางของแบคฮยอนดังมากขึ้นพร้อมกับสะโพกเล็กที่ส่ายตามริมฝีปากของตัวเองมากเท่าไหร่ชายหนุ่มก็ยิ่งเร่งจังหวะมากขึ้นเท่านั้น
เรียวลิ้นเริ่มสัมผัสได้ถึงรสชาติน้ำหวานที่ซึมออกมาจากปลายรูเล็ก
ลู่หานจึงผละริมฝีปากตัวเองออกแล้วเปลี่ยนเป็นมือที่ชักรูดให้แทนและไม่นานที่ริมฝีปากของเขาละออกมาฝ่ามือก็รองรับน้ำขุ่นคาวของคนรักเอาไว้เต็มฝ่ามือ
ไม่ใช่ว่าเขารังเกียจที่จะกลืนมันลงคอ
ลู่หานเสียดายด้วยซ้ำที่ไม่ได้ดูดซับน้ำทั้งหมดด้วยปากของตัวเองเพียงแต่เขาต้องใช้มันเป็นตัวช่วยให้ตัวเองต่างหากล่ะ
ลู่หานกลับขึ้นไปหาคนรัก ส่งริมฝีปากเข้าหาแบคฮยอนก็จูบตอบแลกลิ้นกับเขาอย่างเร้าอารมณ์
ริมฝีปากเล็กเรียนรู้จากริมฝีปากของเขาได้อย่างดีจนทุกครั้งที่กลีบเนื้อบางสีสวยและเรียวลิ้นฉ่ำหวานนั้นขยับตอบรับก็ทำเอาลู่หานแทบละริมฝีปากของตัวเองออกมาไม่ได้
“น่ารักจังแบคฮยอนของพี่”
ลู่หานกระซิบชิดริมใบหูเล็ก
ใบหน้าเรียวหวานนั้นแดงซ่านไปหมด ขอบตาฉ่ำชื้นด้วยหยาดน้ำใสเพราะแรงอารมณ์ที่พุ่งสูงของตัวเองเมื่อครู่
ปลายนิ้วมือที่มีคราบน้ำคาวกดคลึงรอบจีบทางรักแล้วกดสอดเข้าไปอย่างเชื่องช้าเพราะไม่อยากให้คนตัวเล็กรู้สึกเจ็บ
แบคฮยอนหลับตาแน่นเมื่อก้านนิ้วดันลึกเข้าไปสุดข้อขยับไปไม่กี่ทีนิ้วที่สองและสามก็ค่อย
ๆ
ตามกันเข้าไปจนร่างเล็กได้แต่สั่นไปกับก้านนิ้วยาวที่ขยับสอดเข้าออกในช่องทางของตัวเอง
“เจ็บมั้ยคนดี?”
เสียงพร่าถามชิดริมฝีปากแบคฮยอนจึงกดริมฝีปากตัวเองลงไป
เขามองเห็นสีหน้าทรมานของคนรักที่ดูก็รู้ว่าตอนนี้กำลังต้องการอย่างเต็มที่แล้ว
“ไม่ฮะ อื้อ...พี่ลู่หานเข้ามาเลยก็ได้
อะ...”
ริมฝีปากของเขาถูกเบียดขยี้อีกครั้ง
เสียงจูบของเราดังจ้วบจ้าบเมื่อแบคฮยอนจูบตอบกลับไปด้วยความต้องการที่เพิ่มขึ้นไม่ต่างกัน
เขารู้ว่าพี่ลู่หานกำลังต้องการมากจากสัมผัสทุกอย่างที่คนรักแสดงออกผ่านปลายนิ้วมือ
ริมฝีปากและปลายลิ้น และเขาก็อยากให้พี่ลู่หานสัมผัสมากกว่านี้เพราะทุกสัมผัสที่พี่ลู่หานมอบให้มันทำให้เขามีความสุขและแบคฮยอนก็รู้ว่าที่พี่ลู่หานสัมผัสเขาพี่ลู่หานก็มีความสุขเหมือนกัน
ลู่หานแลบปลายลิ้นเลียตามลำคอขาว
กดริมฝีปากและขบเม้มตามผิวเนียนที่หอมกรุ่นฟีโรโมนเพราะความต้องการทางอารมณ์ที่เพิ่มสูง
ชายหนุ่มสาวรูดร่างกายตัวเองแรง ๆ เพราะอยากจะเข้าไปในตัวคนรัก
สะโพกเล็กของแบคฮยอนยกขึ้นเมื่อส่วนหัวของเขาดุนดันอยู่ตรงช่องทางที่ถูกเตรียมพร้อมรอให้เขาได้เติมเต็มเสียที
“อึก! ฮ่ะ...อ๊า พะ...พี่ลู่หาน ...อื้อ”
แบคฮยอนครางเสียงสั่นช่องทางด้านหลังของตัวเองถูกความแข็งขืนร้อนผ่าวสอดเข้ามาจนคับแน่นในช่องทางไปหมดเพราะขนาดของพี่ลู่หานทำให้มันอึดอัดมากแม้ว่าจะผ่านมาหลายครั้งแต่แบคฮยอนก็ไม่เคยชินกับความอึดอัดที่แสนหอมหวานนี้เลยสักที
“แบคฮยอนนา... นุ่ม...อืม
แน่นมากเลย” ลู่หานครางต่ำในลำคอช่องทางอุ่นนุ่มตอดดูดระรัวจนเขาไม่อยากจะยั้งตัวเอง
อยากจะส่งแกนกายเข้าออกแรง ๆ ให้สมกับความทรมานที่แสนรัญจวนใจนี้เหลือเกินแต่ก็ต้องข่มอารมณ์เอาไว้ก่อนเพราะถ้าโหมแรงใส่ตอนนี้แบคฮยอนคงต้องเจ็บตัวแน่
ๆ
รอให้เครื่องติดเดี๋ยวทุกอย่างมันก็เข้าที่เอง
...ก็เดี๋ยวนี้แบคฮยอนน่ะปรับตัวเข้ากับเซ็กส์ของเขาได้อย่างดีเลยล่ะ
แฟนผมน่ารักจนเกินจะทนเลยใช่ไหมล่ะ?
;”D
“อื้อ...พี่ลู่
อะ...ขยับหน่อย อ๊า!!”
แบคฮยอนหลับตาแน่นร่างกายสั่นระริก แกนกายใหญ่ที่สอดเข้ามาทำเอาเสียดเสียวร้อนวูบและปั่นป่วนความรู้สึกจนทนไม่ไหว
อยากให้คนรักขยับส่วนนั้นของพวกเขาที่เบียดแนบติดกันเสียที
ลู่หานเริ่มขยับทันทีที่ถูกขอ
เอวสอบถอนท่อนเนื้อออกมาเล็กน้อยแล้วดันกลับเข้าไปใหม่ด้วยจังหวะที่กระชั้นถี่
แบคฮยอนเกาะต้นแขนของเขาแน่นร่างทั้งร่างสั่นยิก ๆ ตามจังหวะที่เขากระแทกท่อนเนื้อใส่
ริมฝีปากช้ำเพราะพิษจูบเดี๋ยวเม้มเดี๋ยวกัดจนลู่หานต้องก้มลงไปฉกความเย้ายวนนั้นอีกรอบ
“อึ๊!... อึก อือ ๆ ๆ ...อื้อ!!”
เสียงครางอื้อดังถี่ตามแรงกระแทกอยู่ในลำคอเพราะเขายังไม่ถอนจูบออก
แบคฮยอนกำลังซ่านหนักเมื่อเขาเร่งเอวถี่ขึ้นเรื่อย ๆ ตามความกระสันที่เพิ่มขึ้น
ลู่หานดึงเอ็นร้อนออกมาจนปลายหัวแทบปริ่มรูแล้วดันกลับไปใหม่อย่างเน้นหนัก
ปลายหัวหยักที่ครูดไปกับผนังอ่อนนุ่มที่บีบตอดเร้าทั้งลำทำเอาทั้งเขาและแบคฮยอนเสียวจนตัวสั่นเกร็งและเป็นเขาเองที่ทนไม่ไหวจนปล่อยริมฝีปากออกมาและระบายความกระสันซ่านด้วยเสียงครางแทน
“อะ...อา แบคฮยอนนา
รัดพี่จนเสียวไปหมดแล้ว...อืมมม” ลู่หานโหมแรงใส่ร่างของคนรัก
เบียดแนบจนไร้ช่องว่าง แบคฮยอนสั่นพล่านไปทั้งตัวด้วยความเสียวและแรงกระแทก
โพรงเนื้อนุ่มถูกแกนกายของเขาเสียดสีถี่จนรู้สึกร้อนผ่าวแต่นั่นกลับยิ่งกระตุ้นความต้องการของทั้งเขาและแบคฮยอน
จนสะโพกเล็กขยับส่วนรับจังหวะกับเขาด้วยความร้อนแรงที่มากขึ้น
ก็บอกแล้วว่าตอนนี้แบคฮยอนน่ะรับบทรักของเขาได้อย่างดี
...และนั่นก็ยิ่งทำให้เขาทั้งรักทั้งหลงคนรักของตัวเองจนโงหัวไม่ขึ้นเลยล่ะ
“โดน ฮ่ะ...อา
ตระ...ตรงนั้น อือ...เสียว พี่ฮะ...เร็ว งื้อ...เร็ว ๆ”
ไม่เพียงแค่ขอด้วยคำพูดกระท่อนกระแท่นแต่เรียวแขนเล็กที่เกาะต้นแขนก็เลื่อนขึ้นไปกอดรอบคอแล้วรั้งให้เขาไปรับจูบจากเจ้าตัวอีกด้วย
ลู่หานป้อนจูบให้น้องที่ดูดดึงริมฝีปากของเขาราวกับกระหายแล้วแบคฮยอนก็ผละออกแล้วหวีดเสียงสะอื้นครางเมื่อลู่หานอัดท่อนเนื้อควงกระแทกรังแกจุดหวามนั้นอย่างไร้ปราณี
เสียงหน้าขาของเขากระแทกกับแก้มก้นนุ่มของแบคฮยอนจนดังก้อง
“ตอดพี่แรงไปแล้วคนเก่ง...อ๊า”
“ฮือ...จุกนะ ซ์...พี่ลู่
อือ...พี่ลู่หาน อ๊า พี่ลู่ห...าน”
ลู่หานมองสีหน้าทรมานของคนรักอย่างพอใจ
ชื่อของเขาที่สั่นพร่าออกมากับเสียงหวานลู่หานก็ยิ่งอัดท่อนเอ็นเข้าไปจนร่างเล็กดิ้นพล่านกับความเสียวซ่านทรมาน
โพรงเนื้อฉ่ำตอดดูดเขาแรงขึ้นตามจังหวะที่เขากระแทกกระทั้นเข้าใส่ ชายหนุ่มก็ยิ่งซอยสะโพกถี่ยิบเมื่อความสุขเริ่มเห็นอยู่ไม่ไกล
“ใกล้แล้วเด็กดี... ซ์...อีกนิด”
“ฮึก...พี่ลู่ห... อ๊า!!!!!”
แบคฮยอนหวีดร้องเต็มเสียงปลายนิ้วจิกลงที่ต้นคอและแผ่นหลังของคนรักแน่น
ร่างกายราวกับถูกฉุดลงจากที่สูง เสียวมากจนเก็บเสียงร้องแห่งความสุขที่ทะลักล้นออกมาไม่ได้
“แบค...แบคฮยอน อะ...อ๊า!!!!!” ลู่หานกอดร่างเล็กเอาไว้แน่น ร่างกายกระตุกเกร็งไปทั้งสรรพางค์กายกับห่วงอารมณ์ที่ถูกปลดปล่อยออกมา
ชายหนุ่มทรุดลงทาบทับลงบนร่างเล็กที่ระริกสั่น ซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมของคนรัก
“ผมรักพี่... รักพี่ลู่หาน
รักมาก ๆ เลย”
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
กลับไปอ่านส่วนที่เหลือได้ที่

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น