EXO Fan Fiction (Kris x BaekHyun) By lluvia
Beautiful
Stranger: Nine [NC 17+]
…………………………
“ก็อย่าหันหนีสิ มองหน้าพี่”
แบคฮยอนหันมาอย่างเดิมดวงตาเรียวสวยมองสบพี่ชายด้วยความเขินอาย
รับจูบนัวเนียอย่างไม่ขัดขื่นอีกครั้ง แขนเล็กยกขึ้นโอบรอบคอพี่ชายด้วยความรู้สึกวาบหวาม
รู้สึกได้ว่าริมฝีปากของตัวเองร้อนผ่าวเพราะการบดขยี้อย่างเอาแต่ใจของพี่ชาย เรียวลิ้นที่เกี่ยวพันกับไปมาเริ่มเร่าร้อนมากขึ้นเรื่อยๆ
ยิ่งต่างคนต่างดูดกลืนความหอมหวานของกันและกันก็ยิ่งกระตุ้นความปรารถนาภายในกายจนห้ามไม่อยู่
คริสปล่อยริมฝีปากแสนหวาน
จ้องมองใบหน้าแดงก่ำของน้องชายไม่ว่างตา ขณะที่มือหนาเลื่อนลงไปเกาะเกี่ยวขอบกางเกงนอนตัวบางนัยน์ตาคมก็จ้องมองดวงหน้าหวานที่แดงก่ำราวกับสะกดไม่ให้อีกคนหลบตากันอีก
“ยกสะโพกขึ้นเร็ว”
เสียงทุ่มบอกเบาๆ
มือเล็กเลื่อนลงมาเกาะไหล่หนาของพี่ชายก่อนจะยกสะโพกเล็กของตัวเองขึ้นจนชายหนุ่มดึงรั้งกางเกงนอนและชั้นในพ้นออกจากกายได้สำเร็จ
คริสหอมแก้มนิ่มราวกับให้รางวัลที่ยอมเชื่อฟังกันง่ายๆ
คริสยันกายออกจากร่างเล็กแล้วจัดการกับเสื้อผ้าให้พ้นจากตัวเองทันที ร่างกายแข็งขื่นใต้ร่มผ้าที่ปรากฏแก่สายตาแม้ว่าคนตัวเล็กจะเห็นมาหลายต่อหลายครั้งแต่ก็ยังเขินอายและไม่ชินกับร่างกายเปลือยเปล่าของเขาสักที
“เขินหรือไง?”
ประโยคคำถามเอ่ยออกมาอย่างยั่วเย้า
แกล้งบดเบียดส่วนอ่อนไหวของตัวเองให้ไปสัมผัสกับส่วนอ่อนไหวของน้องชายที่ตื่นตัวขึ้นมาไม่แพ้กัน
ยิ่งเห็นใบหน้าน่ารักที่แดงซ่านพลางหลบสายตาไปอีกทางคริสก็ยิ่งแกล้งขยับให้มันเสียดสีกันไปมา
“อื่อ...พี่คริส อะ...อย่าแกล้งสิ”
น้ำเสียงเอ่ยบอกด้วยอาการหายใจที่หอบถี่
รู้สึกสะเทินอายไม่น้อยที่ครั้งนี้ของพี่คริสนอกจากมันจะเร่าร้อนแต่นุ่มนวลแล้วมันยังสร้างความรู้สึกที่เรียกว่าความสุขให้กับแบคฮยอนได้อย่างมากเลยทีเดียว
เพราะทุกครั้งที่พี่คริสต้องการไม่ว่าเขาจะต้องการด้วยหรือไม่
พี่คริสก็จะใช้กำลังและบังคับอยู่ตลอดเวลา นอกจากเสียงร้องไห้ของเขาที่อ้อนวอนร้องขอให้พี่ชายหยุดการกระทำอันโหดร้าย
ทุกครั้งที่มีอะไรกัน นอกจากประโยคร้ายกาจที่พี่คริสจะพูดออกมาทุกครั้งยามที่เขาขัดขื่น
บทสนทนาของเขาและพี่คริสก็แทบจะไม่มีเลย
แต่ครั้งนี้ไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด
คำพูดหวานหูกับประโยคหยอกเย้าให้เขาได้เขินอายมีมาให้ได้ยินไม่ขาด
แต่ละคำแต่ละประโยคทำเอาเขาแทบจะระเบิดตายด้วยความขลาดเขิน
“พี่ไม่ได้แกล้ง...”
เสียงทุ่มพร่าสั่นซุกไซ้ซอกคอขาวพลางสูดดมกลิ่นหอมที่ตัวเองหลงใหลอย่างแสนคิดถึง
ทั้งมือเขาและมือของแบคฮยอนต่างช่วยกันปลดกระดุมเสื้อนอนแล้วถอดมันให้พ้นจากกายเล็ก
ผิวกายขาวเนียนราวกับน้ำนมเรียกร้องให้ชายหนุ่มกดจูบดูดเม้มทิ้งรอยสีกุหลาบไว้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ
“พะ..พี่คริส อือ”
แล้วยิ่งปลายลิ้นที่ส่งไปหยอกล่อกับปลายยอดอกนุ่ม
ดูดดุนหนักหน่วงแบคฮยอนก็ยิ่งส่งเสียงหวานมาให้คนกระทำยิ่งได้ใจ คริสยิ่งดูดเม้มไปมาทั้งสองข้างจนมือเล็กยกขึ้นมาขยุ้มเส้นผมสีสว่างของพี่ชายด้วยความวาบหวามที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
“อ๊า...พี่ อือ...พี่ค...ริส อ๊ะ!!”
เสียงหวานครางเครือเมื่อถูกฝ่ามือร้อนโอบรอบส่วนอ่อนไหวพร้อมสาวรูดอย่างเชื่องช้า
ทั้งๆ ที่หน้าอกยังถูกริมฝีปากและปลายลิ้นดูดเม้มไม่ห่าง ก่อนที่ร่างสูงจะค้ำยันกายด้วยแขนอีกข้างมองแบคฮยอนที่หลับตาแน่นใบหน้าแดงปลั่งด้วยแรงอารมณ์ที่เขาเป็นคนปลุกเร้าขึ้นมา
“แบคฮยอนนา...มองหน้าพี่”
บอกน้องชายเสียงเบานัยน์ตาคมจ้องมองสีหน้าทรมานนั้นไม่ว่างตา
ยิ่งสีหน้าของแบคฮยอนยามต้องการมันยิ่งเร้าอารมณ์ของเขาให้ลุกฮือมากกว่าเดิม
“อา...ฮ้า พี่ค...ริส อ๊า!!!”
นัยน์ตาฉ่ำน้ำใสปรือมองพี่ชายอย่างว่าง่าย
เรียวขาเล็กอ้าออกกว้างเมื่อคริสเร่งฝ่ามือชักนำอารมณ์คนตัวเล็กให้แตะห่วงความสุขอย่างรวดเร็ว
คริสมองร่างกายขาวผ่องของน้องชายที่กำลังบิดเร้าด้วยความทรมานอย่างพึงพอใจ แบคฮยอนสั่นระริกไปทั้งร่างก่อนกระตุกเกร็งปล่อยสายธารขาวขุ่นออกมาเต็มฝ่ามือหนาที่รองรับเอาไว้
คริสโน้มใบหน้าเข้าไปหา
แบคฮยอนก็โอบแขนรอบลำคอเผยอปากอ้ารับรสจูบหอมหวานของพี่ชาย
“คิดถึงพี่มั้ยแบคฮยอน?”
ชายหนุ่มเอ่ยถามคนตัวเล็กเสียงนุ่มเมื่อละออกจากใบหน้าน่ารักเล็กน้อย
ระดมจูบใบหน้าน่ารักอย่างเสน่หา สอดนิ้วเรียวยาวของตัวเองเข้าไปในช่องทางคับแคบ นัยน์ตาหวานสวยมองหน้าพี่ชายนิ่ง
รู้สึกว่าสองแก้มของตัวเองร้อนฉ่า เมื่อโดนสายตาที่อยากจะกลืนกินตัวเองตรงหน้าจำนวนนิ้วที่เพิ่มเข้ามาอีกยิ่งทำให้ลมหายใจติดขัด
ใบหน้าคมคายที่อยู่ไม่ไกลเผยอรอยยิ้มบางแล้วริมฝีปากอุ่นก็แนบลงมาที่หน้าผากอย่างแผ่วเบา
...ความรู้สึกในหัวใจตอนนี้มันดีมากจนบรรยายเป็นคาพูดไม่ได้
คริสดึงนิ้วยาวออกมา
เลื่อนมือไปสาวรูดความต้องการของตัวเองอย่างที่ทนรอต่อไปไม่ไหว สีหน้าแบคฮยอนทำเอาแกนกายของเขาปวดหนึบไปหมด
ปลายความต้องการที่จ่อรออยู่ตรงปากทางสัมผัสได้ถึงจังหวะชีพจรที่เต้นเร้าอย่างเรียกร้องให้เขาเข้าไปข้างใน
คริสจึงกดกายบดเบียดเข้าไปในช่องทางรักของคนตัวเล็กอย่างง่ายดายเมื่อแบคฮยอนอ้าขาออกกว้างกว่าเดิมเพื่อให้เขาแทรกกายเข้ามา
แขนแกร่งอีกข้างที่สอดเข้ามากอดรอบเอวกับปลายแข็งขืนที่ดุนดันอยู่ตรงร่องบั้นท้าย
แบคฮยอนสูดหายใจเข้าออกหนักๆ เพื่อผ่อนคลายร่างกาย ยกบั้นท้ายขึ้นเมื่อรู้สึกถึงกลีบช่องทางที่ขยายออกตามขนาดความต้องกายที่กดสอดเข้ามาอย่างเชื่องช้า
แววตาหวานฉ่าหลับแน่นเมื่อความเร้าร้อนชาแรกกลีบทางเข้ามาจนสุดในคราวเดียว
คริสผ่อนลมหายใจช้าๆ
ช่องทางบีบรัดจนแทบจะปลดปล่อยอยากจะสวนกายเข้าออกแรงๆ ให้สมกับความคับแน่นที่บีบรัดถี่รัวอยู่แบบนี้
แต่เพราะอยากจะให้อีกคนมีอารมณ์รวมไปด้วยกันคริสจึงต้องข่มอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในกายเอาไว้
คริสดูดกลืนริมฝีปากอ่อนนุ่มของน้องชายอีกครั้ง
สอดแทรกปลายลิ้นกวาดไล้ไปทั่วโพรงปากอุ่นอย่างไม่รู้จักพอ รุกเร้ากอบโกยความหอมหวานอย่างเอาแต่ใจก่อนผละออกมาพร้อมๆ
กับช่วงล่างที่เริ่มขยับช้าๆ
“อ้ะ...พี่คริส อา...อ้า”
แบคฮยอนเรียกเสียงสั่นเมื่อช่วงล่างถูกเสียดสีอย่างเนิบนาบ แขนเล็กกอดเกี่ยวไหล่กว้างเอาไว้แน่น
เมื่อคริสขยับเน้นๆ จนความเสียดเสียวแล่นพล่านไปทั่วกาย
“อืม...ตอบพี่สิแบคฮยอน อา...คิดถึงพี่มั้ย?”
คริสใช้สองแขนยันกายมองร่างกายคนตัวเล็กที่ไหวโยกตามจังหวะการขยับของช่วงล่าง
สองมือเล็กกำแน่นบนหมอนหนุน ริมฝีปากสีแดงอ่อนถูกขบเม้มเมื่อคริสกระแทกจังหวะหนักๆ
เข้าใส่
“อะ...อ่า พะ...พี่คริ...ส อึก...อือ”
สองแก้มนวลแดงปลั่งเมื่อคริสเร่งจังหวะถี่กระชันขึ้น
เมื่อคนตัวเล็กไม่ยอมพูดออกมาเสียที แบคฮยอนดึงรั้งร่างกายแกร่งของพี่ชายเข้ามาหา ทั้งๆ
ที่ร่างกายยังไหวโยกหนักหน่วง เรียวแขนกอดรอบแผ่นหลังกว้างแนบแน่นเมื่อชายหนุ่มยอมโน้มกายลงมาหาทั้งยังสอดแขนโอบกายเล็กให้มาแนบชิด
“คิดถึง...อ่า ผมคิดถึงพี่คริส อือ...มาก อะ...มากเลย อา...อ๊า”
เสียงหวานครวญครางบอกความรู้สึกที่ข้างหูออกมาด้วยความยากลำบาก
ร่างกายของคนทั้งสองที่กอดรัดกันแนบแน่นไม่เป็นอุปสรรคต่อช่วงล่างของคริสที่โถมกายเข้าออกไม่ยั้ง
ดวงหน้าสวยหวานแสดงถึงห่วงอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน จนชายหนุ่มต้องช่วงชิงความหอมหวานในโพรงปากที่หวานละมุนของน้องชายอีกครั้ง
นัยน์ตาหวานหลับแน่นเมื่อช่องทางโดนรุกร่านอย่างหนักหน่วงร้อนแรงและริมฝีปากที่โดนบดขยี้อย่างเร่าร้อน
“อืม...แบคฮยอนนา อา...เด็กดี”
คริสเลื่อนลงมาที่ซอกคอขาวซุกไซ้ใบหน้าของตัวเองสูดดมกลิ่นกายหอมเคล้ากลิ่นเหงื่อของร่างเล็กอย่างมัวเมา
รู้สึกพึงพอใจในคำตอบไม่น้อยจนต้องสนองความน่ารักนั้นด้วยจังหวะร้อนแรงถี่ยิบ
“พี่คริ...ส อา...อะ...พี่ครับ อือ พี่คริส อา...อ่า”
เสียงหวานครางเรียกชื่อเขาไม่หยุดปาก
เรียกหาอย่างไม่สิ้นสุดยิ่งเพิ่มพูนความรู้สึกภายในหัวใจ ร่างกายสวยงามที่ตอบสนองอย่างเต็มใจ
ไม่มีอิดออดไม่มีต่อต้านยิ่งเพิ่มความต้องการ ยิ่งกระตุ้นตอกย้ำความรู้สึกในหัวใจให้มากขึ้น
หนึ่งอาทิตย์ที่เขายอมอดทนไม่ไปหาถึงคอนโดทั้งๆ
ที่เขาคิดถึงจนแทบทนไม่ไหว มันกลับคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้มเมื่อผลลัพธ์จากการรอคอยนั้นมันหอมหวานยิ่งกว่าอะไรเสีย
แบคฮยอนคิดถึงและต้องการเขาเหมือนกับที่เขารู้สึก
“อา...พี่ฮะ ...อึก อือ พี่คริ..ส อา...อ๊า”
แบคฮยอนครางระงมกับความเสียวซ่านที่ตัวเองโหยหา
อ้อมกอดแนบแน่นที่ได้รับทุกครั้งยามที่มีอะไรกัน แต่ครั้งนี้กลับอบอุ่นกว่าครั้งไหนๆ
จนแบคฮยอนไม่อยากจะละออกจากอ้อมแขนของพี่ชายเลยสักนิด
...............................................................
อ่านแล้วก็กลับไปเมนท์ที่เด็กดีด้วยนะ ^^ นี่จริงจังเลยนะค่ะ

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น